WLTP en RDE – de nieuwe testprocedures.

Ook certificeringsprocedures kunnen verouderd raken. Daarom wordt de NEDC-procedure opgevolgd door de 'Worldwide Harmonized Light Vehicles Test Procedure', kortweg WLTP genoemd, voor het vaststellen van verbruiks- en emissiewaarden. De sinds 1992 in Europa gebruikte 'New European Driving Cycle' (NEDC) is oorspronkelijk als theoretische meetrit ontwikkeld. Een moderne certificeringsprocedure moet echter meer met de realiteit overeenkomende waarden opleveren. Dit is een eis waaraan de NEDC-procedure niet meer kon voldoen. Daarom is op initiatief van de Europese economische commissie van de Verenigde Naties (UNECE) de WLTP-procedure ontwikkeld. De nieuwe WLTP-cyclus is gebaseerd op empirisch vergaarde, werkelijke rijgegevens van routes in Azië, Europa en de VS en is daardoor duidelijk representatiever.

Bovendien wordt de uitstoot van schadelijke stoffen bij de nieuwe certificeringsmethode gemeten terwijl het voertuig daadwerkelijk op de weg rijdt: bij de nieuwste emissienormen Euro 6c, Euro 6d-TEMP en Euro 6d wordt de WLTP-certificering in laboratoria aangevuld met een meting van de uitstoot van schadelijke stoffen op de openbare weg. De vaststelling van 'Real Driving Emissions', kortweg RDE genoemd, moet ervoor zorgen dat emissiegrenswaarden voor stikstofoxiden en het aantal deeltjes niet alleen onder laboratoriumvoorwaarden niet worden overschreden, maar ook in het reële wegverkeer.

Transparanter en dichter bij het werkelijke verbruik op de weg.

Met de WLTP-procedure wordt het verschil verkleind tussen op de testbank vastgestelde waarden en de werkelijke verbruikscijfers. Dit heeft te maken met de nieuwe rijcyclus, die meer aansluit bij de rijpatronen van tegenwoordig. Daarnaast moeten de verbruikswaarden specifiek voor elk model worden aangetoond. Dat wil zeggen dat bij het bepalen van de certificeringswaarden rekening wordt gehouden met de massa, de lucht- en rolweerstand en de speciale uitvoeringen. Hierbovenop komt de vaststelling van 'Real Driving Emissions', kortweg RDE genoemd, die ervoor zorgt dat emissiegrenswaarden voor stikstofoxiden en het aantal deeltjes niet alleen onder laboratoriumvoorwaarden niet worden overschreden, maar ook in het reële wegverkeer.

Desalniettemin kan ook WLTP geen 'individuele' verbruikswaarden leveren. Het blijft een gestandaardiseerde testcyclus en kan als zodanig niet de persoonlijke verbruikswaarden van een willekeurige autorijder in beeld brengen. Het daadwerkelijke verbruik van een voertuig op de weg hangt in doorslaggevende mate af van de individuele rijstijl, het profiel van het bereden traject, de verkeersdrukte, de beladingstoestand van het voertuig en externe omstandigheden zoals de temperatuur. De werkelijkheid van een praktische situatie kan niet met een gestandaardiseerde testprocedure één-op-één worden gereproduceerd.

Lorem Ipsum